(Opklikken voor groot)

Nieuwe lokatie: Kromhouthal Amsterdam Noord. U weet wel, eerder van BeeldHalWerk. Slogan van weleer: Keigroot en meer dan gezellig. Over het IJ, in Amsterdam Noord.

Wat betekent dat het nu eindelijk dahaag Kunstrai is, die naam behoort definitief tot het verleden. De organisatie is wel in handen van Amsterdam Rai. Maar het RAI-terrein is verlaten.

Grotere kaart weergeven

“Exclusiever en compacter van opzet” en “scherper selecteren” en “richt zich meer dan ooit op het hoogste segment van de beeldende kunst” zijn de steekwoorden – waar kennen we die ook alweer van.

Maar de lokatie is kek. Van Oud Zuid naar Nieuw Noord, er valt wat voor te zeggen. Dat gaat een gans andere beurs worden.

Meer info eerdaags op de oldschool post-industriële website (volop in ontwikkeling):

artamsterdam.nl/nl/nl/Pages/art_amsterdam_2012.htm

Emmo Grofsmid en Karmin Kartowikromo van MK galerie zijn overleden na een auto-ongeval.

Trendbeheer treurt over het verlies van twee kenmerkende gezichten in de Rotterdamse kunst en wenst familie en vrienden veel kracht toe.

“U wordt uitgenodigd om Emmo en Karmin op dinsdag 14 juni 2011 om 12.30 uur te gedenken in Crematorium Hofwijk.

Daarna is iedereen welkom in het Paviljoen van Museum Boijmans Van Beuningen om gezamenlijk herinneringen op te halen. De ontvangst is vanaf 14.30 uur.”

Meer:

mkgalerie.nl

Mooi persoonlijk document van Hans Wilschut:
hanswilschut.blogspot.com/2011/06/plaats-des-onheil.html

In memoriam Rob Perrée in Kunstbeeld:
kunstbeeld.nl/00/kb/nl/0/nieuws/16492/In_memoriam:_Emmo_Grofsmid_en_Karmin_Kartowikromo.html

Emmo en Karmin bij een opening van hun Berlijnse galerie, 2008

View Larger Map

Update 14 juni:

Een langdurig applaus voor Karmin en Emmo.

Een ontroerend grote opkomst, zowel bij het crematorium als later in het paviljoen van Boijmans.
Steekwoorden: warm, sociaal, betrokken, open, hart op de juiste plaats, filantropisch. Passie voor de kunsten en voor de mensen om hen heen.

De afgelopen twee weken heb ik samen met mijn moeder kunst gemaakt. Mijn moeder heeft moeite met het benoemen van dingen en zij vindt het moeilijk om dingen te onthouden als gevolg van dementie. Terwijl ik in mijn werk juist probeer om los te komen van belemmerende gedachten. Een belangrijk onderdeel in mijn werk is het maken en vinden van dingen zonder definitie, betekenis of benoeming. Denken wordt direct handelen. Aangezien het steeds moeilijker wordt om verbaal met mijn moeder te communiceren nam ik haar mee in een poging om samen iets, of juist niets, te creëren.

Hier een verslag over die dingen.

T/m 17 juni a.s.

Zoete-broodjes.nl

(Een bericht van Bonno van Doorn)

Op dag 1 nam ik mijn moeder mee achter op mijn fiets om dingen te doen en te maken.

Zo zaten we lekker aan de waterkant van de Sloterplas om van het mooie weer te genieten en werden we vergezeld door gevleugelde dingen. Mijn moeder is een grote dingen vriend.

Waarna we vervolgens dingen gingen maken en tekenen in de projectruimte van Zoete-Broodjes.

Zo kwam ik er al snel achter dat mijn moeder een groot talent heeft om buiten de lijntjes te tekenen.

Op dag 2 gingen we nog meer dingen tekenen, maar nu alleen groter.

Zo kwam radiomaker Jesper Buursink langs om over de dingen te praten. En wat bleek? Mijn moeder is gewoon een dingen expert! Het was prachtig om te zien hoe ze over de dingen kon praten en er helemaal in opging. Ik kon wel inpakken!

Op dag 3 gingen we dingen kijken op de KunstRai met de Rolls Royce. (zie verslag)

En kregen we gratis drankkaartjes van Trendbeheer om naar dingen te kijken. Mijn moeder was de bomb en netwerkte zich suf. Ik kon het gewoon niet meer bijbenen.

Op dag 4 gingen we gewoon weer lekker verder met dingen tekenen.

Zo werd er nog meer gepraat over dingen met Maaike Visser en Arjen Lancel van Zoete-Broodjes en aten we onze boterhammen.

Op dag 5 gingen we de 2e week in, en vergat ik mijn camera. Stom, stom, stom! Maar ja, we maakten toch een heel mooi ding!

Dag 6 kwam moelijk op gang. Misschien was het toch iets te veel van het goede? Na een fijne ochtendwandeling in het park, waar we wat dingen plukten kwam het toch nog goed. Mijn moeder was weer helemaal in de stemming.

Zo gingen we nog wat dingen shoppen voor de lunch.

Mijn broer de fotograaf kwam ook gezellig langs om de dingen vast te leggen op de gevoelige plaat.

En kleiden we dingen voor een live publiek.

Op dag 7 was de opening. Spannend!!!

Maar eerst gingen we met de familie nog wat lekkere dingen eten.

Het duurde wel wat lang voordat we eindelijk konden eten. Waardoor het er even op leek dat we te laat op onze eigen opening zouden komen.

Op naar de opening. Mijn moeder werd op charmante en olijke wijze begeleid door ons nieuwe familielid Jesper.

He he, eindelijk kunnen we slempen, met alcoholvrije bubbels welteverstaan.

Voor de opening had Jesper nog even snel een dingetje in elkaar gemonteerd. Zelf heb ik ‘m nog niet helemaal beluisterd, maar ik heb me laten vertellen dat het een ontroerend ding is geworden.

Zo kwamen er al snel leuke mensen om de dingen te bekijken.

Hé Jetske Verhoeven, die hadden we ook op de KunstRai ontmoet. Wat leuk!

Mijn moeder was helemaal in haar nopjes. Geweldig om te zien. Ze kon gewoon niet stoppen met handjes schudden.

Voor de opening had mijn moeder ook nog een liedje ingestudeerd. Geen idee waar ze die vandaan had. Maar velen met mij waren zeer onder de indruk. De expositie was nu officieel geopend en feest kon beginnen.

Jesper bleef maar opnemen. Ik vraag me af of hij dat ding ook mee naar bed neemt.

Wat een mensen! Het paste gewoon niet in de ruimte van Zoete Broodjes, maar dat mocht de pret zeker niet drukken!

Maar toen was het de hoogste tijd voor mijn moeder om maar weer eens te gaan. Als een echte rockster werd mijn moeder met de bolide naar huis gebracht.

Het was een prachtig en intens project! En ik hoop dat ik nog heel veel mooie dingen met mijn moeder kan doen en maken.

Heeft u er trouwens wel eens bij stil gestaan hoe vaak mensen ‘dingen’ zeggen. En u afgevraagd wat dingen nu eigenlijk zijn. Ik kan u wel zeggen dat de belangrijkste dingen geen dingen zijn, maar dat het wel de kleine dingen zijn die het doen.

Voor de gelegenheid heb ik ook een blog aangemaakt waar u nog veel meer foto’s e.d. van het project kunt bekijken. Themostimportantthingsarenotthings.wordpress.com

Graag wil ik nog even zeggen dat ik enorm ben geraakt door alle lieve reacties van de mensen, en daar wil ik iedereen hartelijk voor bedanken! Het doet mij en moeder erg goed! Bedankt!

Op naar het volgende ding!

Ja ja, het is weer zover de KunstRai is geopend! Ik zeg maar KunstRai, en niet Art Amsterdam, omdat ik anders in de war raak met Art Rotterdam.

Eerlijk gezegd weet ik zelf nooit echt zo goed wat ik nu met de KunstRai aan moet. Het is gewoon te veel van het goede en veel te veel van het slechte. En eigenlijk kom je er ook nooit echt aan toe om eens goed naar de dingen kijken, want zo zijn er ook weer een heleboel interessante mensen om handjes mee te schudden en waar je dan weer een gezellig babbeltje mee houdt. En ondertussen lekker slempen!

Nee joh…. hartstikke leuk al die dingen. Ja, dingen! Want kunstwerken blijven gewoon dingen. Vandaar dat ik voor de deze gelegenheid maar eens met mijn moeder ging kijken naar de dingen. Zij is immers dingen expert en weet als geen ander de dingen heel goed uit te leggen. Hier het verslag!

Artamsterdam.nl

(een bericht van Bonno van Doorn)

Om naar binnen te komen en te kijken naar dingen kregen we gratis drankkaartjes van meneer Post van Trendbeheer.

Eenmaal binnen werden we getrakteerd door Wandering Banquetes op een zakje oude kaas.

Waarna we al meteen tegen Daan den Houter en Anique Weve aan liepen die twee gratis dingen gingen halen bij de bar.

Een van de eerste mooie dingen waar we tegen aanliepen was die van Persijn Broersen & Margit Lukács.

Hééj, daar staat die meneer van Art Rotterdam over interessante dingen te praten. Goh, en dat zomaar voor het werk van mijn persoonlijk held Frank Koolen.

Die dingen van Rosemin Hendriks vond mijn moeder ook erg mooi. Gelukkig dat ik mijn moeder mee heb genomen. Ik kan er zelfs op zo’n mooie zonnige dag niet meer warm van worden.

Deze dingen Robert Nicol vond mijn moeder nogal kinderachtig.

Dit was volgens mijn moeder geen topstuk. Maar toch leuk he die dingen.

De dingen van Olaf Mooij vond ze echt heel erg mooi. Alleen niet erg handig voor thuis.

De getekende rozen van Vanna Bowles vond ze schitterend. Die wilde ze wel zo mee naar huis nemen.

Die snor kent ze ergens van. Hij is in ieder geval erg mooi!

Ook deze kwam ergens bekend voor.

En toen kwamen we de mannen van Trendbeheer tegen.

Jeroen Jongeleen had het erg druk met het uitleggen van de stipdingen aan een super geïntresseerde dame.

En Niels Post had nog een heleboel stipdingen te doen. Dus gingen we maar verder met kijken naar mooie dingen.

De dingen van Nampyo Kim vond mijn moeder toch wel één van de mooiste dingen die ze ooit had gezien, m.a.w. Topdingen!

En hoewel mijn moeder een groot dierenvriend is, was ze niet erg onder de indruk van de flamingo’s.

Wel vond ze de vos van Birgit Verwer erg mooi.

En opeens, zo vanuit het niets, kwam het netwerkbeest in mijn moeder los. Lekker over dingen ouwehoeren. Geen probleem joh! Ja leuk he, die dingen, die mooie mooie dingen!

Zo werd er handje geschud met de familie van Herr Direktor von W139.

En voor Jetske Verhoeven, de 5e winnares van de Sybren Hellinga Kunstprijs, was er ook geen ontkomen aan. Zij maakt mooie dingen volgens mijn moeder.

En ja hoor, lekkere dingen slempen bij de hang-out van Artipoli met o.a. Eddie Hara (rechts onder).

Alex Jacobs wilde ook heel graag handje schudden met mijn moeder, maar ze had geen idee wie hij eigenlijk was. Leuk vond ze hem wel! Steek die maar in je zak Alex. We komen op je feestje!

En ja hoor, als een donderslag bij heldere hemel, de vonk sloeg over. Alex wist ook nog wel een paar leuke dingen verder op. Ik begreep er iig niks meer van.

Snel verder! Want de mensen begonnen allemaal dingen te zien.

Onderweg kwamen we nog onze correspondent uit het Midden-Oosten tegen. De enige echte Ketelbink(ie): Jan de Bruin! Ja echt waar!

Zo zagen we Paul Blanca in zijn korte broek handje schudden met architect Cees van Dam.

Vippies Jeroen Kuster en Charlotte Schleiffert zagen we afzonderlijk, maar toch ook weer gezamelijk, naar dingen kijken.

Zo vonden we nog een verdwaald ding ergens in een hoek.

En toen begon het bij ons te draaien door al die mooie dingen. We kwamen tot de conclusie dat we wel weer genoeg dingen hadden gezien en gingen maar weer op huis aan. Met de Rolls Royce welteverstaan!

Waar is hier de uitgang? Oh daar ze heeft ‘m gevonden……bedankt mam!

En helemaal bedankt Trendbeheer! Ik vond het heel erg leuk dat ik met mijn moeder naar opening van de KunstRai mocht. Tot de volgende keer maar weer!

Dikke kus,

Bonno & zijn moeder

Philip Glass aan de wandel.

Natascha Libbert trots op de cover van de verse Kunstbeeld.

Paarse tasjes op koopjesjacht.

Elk jaar weer, elk jaar groter: de stand van de kladdende kleuter. Jaarlijks wordt de huur verder verhoogd. Dit jaar zelfs met 500%. Toch staat ze er weer.

Ook schokkend: Mathias Koster, Galerie Ebbers. 12.000 euro gevraagd (hahaha) voor dit schilderij Kate Kerze (Duits voor kat in de zak) uit 2010.

Gijs van Lith kreeg vorig jaar de Thieme Art Award en won een solo en een publicatie. Dit jaar is gekozen voor een professionele jury.

Aftrap vers tijdschrift All About Art. Oplage nulnummer gelijk maar liefst 20.000 exemplaren. Zonder website moet je extra je best doen.

Update 1-6: Er is wél een website: all-about-art-magazine.nl -sort of… (Er is een domeinnaam)

Terry Rodgers bij Torch

Willem Hussum bij Nouvelles Images en in zijn eigen atelier/dat van Marc Claeijs/in de First Virtual Exhibition of Shows bij Trendbeheer.

Ad van Denderen bij galerie West.

Mooie Eva Räder bij Gabriel Rolt.

Stefan Lenke, Galerie Baer

Grootse Volker Hueller bij Grimm.

Man van de beurs: Edo Dijksterhuis. Bevlogen, gedreven, enthousiast, bezielend, [...] Geen betere directeur denkbaar.
Het worden spannende jaren.

De hoogtepunten in min of meer willekeurige volgorde:

Stefan Gritsch, Phoebus

Frieling bij Maria Chailloux

Steeds overvol: Artkitchen. Wonderbaarlijke en eigenzinnig. Mooie thematische selectie werk in oplage.

Peggy Franck, Paul Andriesse

Hoogtepunt: Loek Grootjans verzamelt stof.

Absoluut hoogtepunt: Anita Hrnic en Pleuni van Tongeren. Een gewijde sfeer in een sacrale ruimte. Niet van deze wereld. Waanzinnig goed.

Nog zo’n feest:

Sander Breure en Witte van Hulzen en het geheim van de bloedmooie galerista. Nog zo’n absoluut hoogtepunt. De performance Galleri Ansgar Lund: vijf dagen kunsttoneel bij Tegenbosch van Vreden.

Bloemen.

Galerist10 doet een tukje.

Zand erover.

Maarten Janssen in de First Virtual Exhibition of Shows bij Trendbeheer sluit af.

“Zo doe je dat.”

Gabriel Rolt neemt de boeketgedachte achter deze solo’s-AA heel letterlijk via Jody Carey

De 25ste Art Amsterdam/KunstRAI is een mooi boeket van zo’n 125 solopresentaties geworden. Voorwaar een prestatie van Anneke Oele – de afscheidnemende directeur -, want solo’s zijn voor galeriehouders niet erg commerciel-fähig en derhalve niet erg populair onder standhouders van een kunstbeurs. Anneke beet door en het resultaat mag er zijn: wat een overdaad aan rustige en coherente presentaties.

En voor de galeries die bibberen voor hun omzet bij Anneke’s solo-gedachten, heeft Hidde van Seggelen middels Pieter Laurens Mol relativerend nieuws.

Een vraag van Trendbeheer om verslag te doen van de Art Amsterdam – een verslag dat absoluut incompleet is, omdat de helft van de beurs niet actief fotograferend is gezien – vraagt erom om open kaart te spelen. Ja, ook ik heb gekocht: Malin Persson bij Hidde van Seggelen.

En al eerder werd de portemonnee uitgedaagd bij Aschenbach, in de vorm van de magistrale schilderwerken van Peter Vos. Eerst keken de priemende oogjes van een beer me al uitdagend aan, daarna kwam uit de krochten van de stand ineens een kikker tevoorschijn. Wat een feilloze precisie bij zoveel monochromie! Ik twijfel nog steeds.

Ook het hawaii-shirt van Micha Patiniott bekoorde bij MK Galerie. Het is ‘lekker’ geschilderd, maar toch ook weer zo ‘onlekker’, dat het ook wat schuurt langs het esthetisch beleven.

Een kunstbeurs daagt altijd weer uit tot fotografische spelletjes, hoe kansloos ook. In dit geval was Janpeter Muilwijk (bij Jacoba Wijk) slachtoffer met dit doorzicht naar de stand van Hof & Huyser.

Mijn natuurlijke aantrekkingskracht naar schedels werd bevredigd bij Flatland door Carolein Smit.

Een lief gif-olifantje kwam ik tegen bij Reuten Galerie (Barbara Polderman).

Erik Sep stortte zich op de wereld die Märklin heet en bouwde een gefreakt treinlandschap dat met een waterval van rails en krotjes een ondermaanse wereld voorspiegelt (bij Gist).

Wat ik van het nieuwe werk van Sarkis – de eeuwige reiziger – moet denken weet ik nog steeds niet. De formule – het fotograferen van beeldjes – is niet nieuw en toch weet de Frans-Turkse kunstenaar een intensiteit in de portretten te leggen die fascineert. Wonderlijk.

Het aardige van solo’s is dat het oeuvre van een bepaalde kunstenaar als serie maar matig kan boeien, maar dat een zelfstandig werk er wel uitspringt. Zoals bij Hervé Heuzé van Galerie Jean-Luc & Takako Richard.

Of het werk van Rozemarijn Westerink nu echt overtuigt weet ik nog niet zo, maar deze tekening heeft wel een mooie ingehouden agressie (bij Hüsstege)

En dan wat losse observaties.

Thom Puckey heeft net uit Italië zijn nieuwste werk opgehaald.

De internationaal redelijk bekende, maar in Nederland vooral onbekende Nederlander, Pieter Slagboom, die bij de Berlijners Krammig & Pepper zijn krullig getekende taferelen exposeert.

Hans Op de Beeck toont bij Ron Mandos in een classy zwart hok zijn nieuwste, op de computer getekende – verbluffende – interieurs.

Hans Aarsman etaleert bij de centrale presentatie van het Stedelijk Museum zijn fascinatie voor genadeloze observatie-fotografie. Van een oudere dame die zelfportretten op de kermis schiet (letterlijk en figuurlijk) tot de zorgwerker die de koekjes-bij-de-thee vastlegt die hij op zijn rondes krijgt aangeboden.

Een aantal stands sprong eruit. Het werk van David Jablonowski bijvoorbeeld. Een kunstbeurs is een gejaagde plek, maar wie even de tijd neemt bij Fons Welters ziet een fascinerende beeldhouwer met veel beeldende intelligentie en een fijngevoeligheid voor materiaal en vormcombinaties. Het is de op één na mooiste presentatie op de beurs (die logenstraft dat geconcentreerd kijken niet mogelijk is op een beurs).

De mooiste stand is echter die van de Wetering Galerie, van Marcel van Eeden. Hij werkt ook mee aan dit Trendbeheer logproject, maar dat maakt geen verschil. Ere wie ere toekomt, de reeks tekeningen op een ‘bedje’ van Franz Kline ziet er buitengewoon goed uit. En als de grandmaster zelf dan ook nog even zijn geesteskindje vastlegt, dan is een kiekje snel gemaakt.

Na jaren afwezigheid stond Torch weer op de Art Amsterdam. Torch & Son, want Adriaan is er natuurlijk niet meer. Mo staat er fantastisch met Philip Akkerman. Adriaan wilde de laatste jaren niet meer komen. Hij haatte het RAI-complex. Vond het vreselijk. Koos Breukel– die 25 portretten maakte voor een jubileumboek – legde Adriaan magistraal vast. Te zien bij Willem van Zoetendaal.

Een vorsende Adriaan is een mooie conclusie voor dit verslag. Er ontbreekt (te) veel. Adam Colton bij Slewe, William Monk bij Grimm, Helen Verhoeven bij Stigter, Charl van Ark bij Phoebus, Rachel Goodyear bij The International, Charlie Roberts bij VOUS ETES ICI, Mounir Fatmi bij Ferdinand van Dieten. De foto’s kunt u er zelf bijgooglen.
Het is een fijne editie.

artamsterdam.nl

Galerie De Vis, Harlingen

AvR?

AvR!

Stroom-stand met Navid Nuur en presentatie tijdschrift DH/.

Vrouw laat hond uit.

Galerie Ramakers

Helga Hofman met Brandweerman van Armando.

De mooiste benen van de dag.

Esmé Valk

Th Gallery toont vogelhuis van H.F. van Steensel.

Navid Nuur geanonimiseerd door middel van een klein zwart balkje voor de ogen.

Fotograaf @ Vous Etes Ici in solo installatie Anne Jaap de Rapper

Kunstrai open nog tot 12 mei.

kunstrai.nl

Manu Baeyens vastgelegd.

Update 23:46: Manu Baeyens vastgelegd.

Meer volgt.

kunstrai.nl

trendbeheer.com/tag/art-amsterdam

Projectspace 165 B, zo doopt Remko Theunissen de plek waar hij zijn thuisverzamelexpo viert.

Een stikker van de heer J.Jongeleen, die kun je overal plakken.

Een atoombom van Marcha van den Hurk

Rob Scholte van Het Kruidvat.

En zo hangt Rob Scholte van het Kruidvat naast Rob Scholte sigaar uit eigen doos naast Marc Bijl.

Zie ik daar schitterende stikkervellen van Han Hoogerbrugge uit een enveloppe steken?

Daniels en Bitches in Control

Henneman, Bijl, onbekend, Bijl

Gratis zal wel weer gratis zijn. Een ietwat goedkope oplossing van de grootverzamelaar.

Van een lekker biertje…

Simon Schrikker schenkt Remko Theunissen een Simon Schrikker

Op de schoorsteenmantel een Jeroen Kuster, deepstaria.

Het kerstpakket van Daan Samson is klaarblijkelijk niet in goede aarde gevallen. Het staat geopend doch onaangeraakt in de marge te wachten op een vervolg.

Heel weinig schoenen

Niels Post converseert met Annika Koops.

Niels Post denkt er het zijne van. Dit keer echt.